Nr. 46

Vandaag was de dag. Warre zou voor de eerste keer meedoen aan de ‘kindjescross’. Hoe dichter het uur van de waarheid naderde, hoe meer kriebels hij kreeg in zijn buik. Tot de kriebels zo hevig werden dat plots de vraag naar boven kwam ‘Moét ik meedoen ?’. Twijfel, een beetje bang voor het onbekende, abnormaal is dat natuurlijk niet. De twijfel maakte meteen plaats voor trots, toen hij zijn rugnummer opgespeld kreeg.

De startprocedure duurde een beetje lang, maar dan waren ze toch vertrokken voor twee ronden, draaien en keren op het grasveld dat langzamerhand veranderde in een modderpoel. Als derde (van achteraan geteld) dook hij het veld in. Met constante en vastberaden tred  probeerde hij zijn plaats te consolideren, maar de andere twee die eerst achter hem waren, hadden iets meer macht in de benen en tonnen meer ervaring. Hoewel, die blauwe moet volgende keer toch te pakken zijn. Dat hij van zijn koers genoot en van de aanmoedigingen van achter de koord, was overduidelijk.

Na de aankomst (en een eervolle laatste plaats-nipt verloren in de spurt) moest de belangrijkste vraag nog gesteld worden: ‘En Warre, ga je de volgende keer weer meedoen ?’  - ‘Ja’ (met brede smile) – opluchting bij papa en mama

Bedankt aan talrijk opgekomen supporters ! De aanmoedigingen hebben echt deugd gedaan.

~ door demeander op november 7, 2009.